یه خواهش ازتون دارم به وبلاگ تازه تاسیس خشایار و شاهین یه سر بزنید:

www.shahrekhali.blogfa.com

به یک پلک تو می‌بخشم تمام روز و شب‌ها را
که تسکین می‌دهد چشمت غم جانسوز تب‌ها را
بخوان! با لهجه‌ات حسی عجیب و مشترک دارم
فضا را یک‌نفس پر کن به هم نگذار لب‌ها را
به دست آور دل من را چه کارت با دلِ مردم!
تو واجب را به جا آور رها کن مستحب‌ها را
دلیلِ دل‌خوشی‌هایم! چه بُغرنج است دنیایم!
چرا باید چنین باشد؟... نمی‌فهمم سبب‌ها را
بیا این‌بار شعرم را به آداب تو می‌گویم
که دارم یاد می‌گیرم زبان با ادب‌ها را
غروب سرد بعد از تو چه دلگیر است ای عابر
برای هر قدم یک دم نگاهی کن عقب‌ها را

خــط هــای عمود را موازی کردنـد

از روی سیــاه جـــــــاده ها فهـمیدم

با زندگــی مــن و تــو بــــــازی کـــــــــردند

باز هم چشمی به رویم خیره شد

بازهم در گیرو دار یک نبرد

عشق من بر قلب سردی چیره شد

بازهم از چشمه ی لب های من

تشنه یی سیراب شد ، سیراب شد

بازهم در بستر آغوش من

روهروی در خواب شد ،در خواب شد

بر دو چشمش دیده می دوزم به ناز

خود نمی دانم چه می جویم در او

عاشقی می خواهم که زود

بگذرد از جان ومال وآبرو

اوشراب بوسه می خواهد زمن

من چه گویم قلب پر امید را

اوبه فکر لذت و غافل که من

طالبم آن لذت جاوید را

من صفای عشق می خواهم از او

تا فدا سازم وجود خویش را

اوتنی می خواهد از من آتشین

تا بسوزاند در او تشویش را

او به من می گوید ای آغوش گرم

مست نازم کن ، که من دیوانه ام

من به می گویم ای نا آشنا

بگذر از من ، من ترا بیگانه ام

آه از این دل ،آه از این جام امید

عاقبت بشکست و کس رازش نخواند

چنگ شد در دست هر بیگانه ای

ای دریغا، کس به آوازش نخواند